2-تعیین شرح و مشخصات محصول:در این مرحله لازم است که اطلاعات بیشتری راجع به محصول مورد نظر جمع آوری شود.این اطلاعات بیشتر جنبه فنی داشته و عموما پس از جمع آوری،باید از دید فنی و طراحی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. انجام یک تجزیه و تحلیل فنی دقیق و حساب شده ممکن است به تغییر شکل،جنس و یا نوع قطعات و اجزای بکارگرفته شده در محصول بیانجامد و نهایتا محصول جدیدی را با خصوصیات و ویژگی های بهتر پدید آورد.در این مرحله پس از تعیین طرحها و نقشه های دقیق قطعات محصول و نیز نحوه مونتاژ آنها بر روی یکدیگر،نوبت به آن میرسد تا این قطعات و اجزا را به 3 گروه اصلی به شرح زیر تقسیم کنیم:
-قطعاتی که مستقیما باید از بازار خریداری شوند.
-قطعاتی که برای ساخت به بیرون از کارخانه سفارش داده میشوند.
-قطعاتی که در کارخانه باید تولید شوند.
پس از دسته بندی این 3 گروه اصلی و کدگذاری آنها،با توجه به نرخ تولید براورد شده در مرحله قبل،نیاز سالانه به هر یک از قطعات را با احتساب میزان خرابی و دوباره کاری بدست آورد و به کمک این ارقام به محاسبه مقدار مواد اولیه مورد نیاز برای تولید این تعداد از قطعات در طول سال خواهیم پرداخت.
3-تدوین روشهای ساخت:با استفاده از دانش فنی و همینطور روشهای متداول برای تولید قطعات،سعی در انتخاب بهترین روش ساخت برای تک تک قطعات ساختنی در داخل کارخانه کرده و همچنین به کمک نمودار مونتاژ محصول و نیز تکنولوژی ساخت تعیین شده برای تولید تک تک قطعات،نمودار فرایند عملیات را تدوین میکنیم. این نمودار شبیه نمودار مونتاژ است با این تفاوت که به جای هر یک از قطعات نمودار مونتاژ،شرح عملیات تولیدی آن قطعه را به شکلی زنجیروار،عینا جایگزین میکنیم.
4-طرح ریزی بخشهای تولیدی:در این مرحله قدمهای زیر به ترتیب برداشته خواهند شد:
-تعیین نوع عملیات تولیدی مورد نیاز برای قطعات و نهایتا تکمیل جداول مراحل ساخت قطعات.
-تعیین نوع و تعداد ماشین آلات تولیدی،تجهیزات و وسایل کمکی مورد نیاز برای کلیه عملیات تولیدی
ادامه مطلب





